ใช่! เราต้องสู้เพื่ออนาคตของตัวเอง...

ตอนนี้เหลือชีวิตม.ปลายอีก1ปีครึ่งเอง...

ยังไงก็จะแรด เอ้ย!ขยันให้เต็มที่...

แบบว่าถ้าไม่ลำบากตั้งแต่ตอนนี้...

ลองคิดดูสิว่าอนาคตเราจะเป็นยังไง...

มันคงไม่เหลือแหละ มีแต่การแข่งขัน

ตอนเด็กๆไม่คิดไรกันหรอก แต่พอโตขึ้น

นี่อ่ะสิ มันอาจจะกลายเป็นคู่แข่งกันเลยก็ได้

เงินอาจจะทำให้คนอื่นเปลี่ยนไป

แต่สำหรับเรา คงไม่ ไม่มีทาง

เงินไม่ทำให้ใครมีความสุขได้อย่างจริงจังหรอก

แค่ทำให้มีชีวิตอยู่รอด ไปวันๆหนึ่งแค่นั้นเอง

แต่ที่สำคัญกว่าเงิน คือ ความสุขที่ได้

จากการเป็นคนดีจากใจจริง ไม่ต้องการแข่งกับใคร

มีมิตรภาพ แบ่งปัน ความสุขให้กับทุกคน (ที่เค้าลำบากกว่าเรา)

โอ๊ย!แต่ที่รู้ๆตอนนี้คือต้องขยันเรียนไว้ก่อน

รู้แค่นี้แหละ สู้ๆๆๆๆๆ!!!

แบบว่าตอนนี้รู้สึกว่าจะมีไฟมากๆเลย

หลังจากที่รู้คะแนนสอบปลายภาค

ก็ถือว่าเป็นแรงกระตุ้น แบบว่าพออาจารย์

ให้การบ้านก็รีบทำให้เสร็จตอนนั้นเลย

ไม่หมกอีกแล้ว ไม่งั้นจะขี้เกียจทำเลย

ถ้าไม่ทำตอนนี้ ถ้าหมกไว้เรื่อยๆ เยอะๆ

พอใกล้ส่งก็ต้องรีบปั่น แถมลืมอีกต่างหาก

ว่าต้องทำยังไงบ้าง จากที่เคยเข้าใจ นานๆไปลืมเลย

เพราะไม่ยอมทำตอนที่เข้าใจไงเลยแย่

เราก็เลยลุยทุกงานเลย ก็กะไว้ว่าจะท่องไทย

ให้หมดภายในอาทิตย์นี้ไม่อยากหมกไว้

สู้ๆ เพื่อนก็อย่าขี้เกียจละกัน

เราเชื่อว่าทุกคนเก่งหมดแหละ

แต่ขึ้นอยู่กับว่าจะแสดงออกมาให้ใครเห็นหรือเปล่า

ก็แค่นั้น...

ฝนตกตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็น จนถึงหัวค่ำวันนี้ถึงหยุดตก

แล้วมาตกวันสอบด้วยเนี่ยนะ ง่วงก็ง่วง

เหมือนตกล้างความไม่ดีเลย (แต่เหมือนจะทำให้แย่มากกว่าเดิม)

หวัดนี่อย่าหวังเลยว่าจะหาย เบื่อที่ต้องไอแค่กๆอยู่ตลอดเวลา

หงุดหงิดๆ แต่ตอนนี้ก็หยุดตกไปเรียบร้อยแล้ว

แต่ฝนตกทีไร รู้สึกว่ายุงจะเยอะขึ้นทุกทีเลย

เวลาเราโดนยุงกัดก็รู้สึกคันนะ แต่ไม่เกา

ไม่กล้าตบยุงด้วย แต่ใช้ไม้ตียุงช็อตเลย (เย้!)

สนุกสนานปนบาป จริงๆแล้วก็ไม่อยากทำ

แต่ยุงมาหาเรื่องเองนะ... (อ้าว!)